Computerclub Houthem
COLUMN “VAN ALLES WAT”
HOME
Column Oktober
Tegenwoordig is alles draadloos. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is draadloos. En als het niet draadloos is, dan zijn ze er wel mee bezig om het draadloos te maken. Maar ik kom uit de tijd dat eigenlijk niets draadloos was. De telefoon zat aan de muur vastgeschroefd, dus die nam je niet mee naar je makkelijke stoel om uitgebreid met iemand te praten, de makkelijke stoel nam je mee naar de telefoon. Maar lang praten met iemand was er niet bij, want dat kostte.
Toen ik klein was, nou ja, zo klein nu ook weer niet, want de tijd dat telefoneren via een telefoniste ging, dat was er al niet meer, toen was er het draaisysteem met de nummers 1 t/m 9 en een 0. Daarna kwamen de tiptoetsen. Moest je er niet naast tippen, want dan kreeg je heel iemand anders aan de lijn dan de bedoeling was. Dus, met dikke vingers… Ja, aan de lijn, want zo heette dat, want alles was met een draad verbonden. Wat hebben we het dan nu makkelijk. Waar we maar zijn of naar toegaan, we nemen de telefoon gewoon mee. Want die is niet meer vastgespijkerd aan de muur, die zit in je tas, of in je broekzak. En de prijzen vallen enorm mee, tenminste, voor de draagkrachtigen onder ons.
Maar wij hebben nog steeds in de gang zo’n ouwerwetse telefoon hangen hoor. Op een plaats waar je geeneens een gemakkelijke stoel kunt neerzetten. Weet je dat er kinderen zijn die zich daar niets bij kunnen voorstellen? Mijn kleindochter ziet het ding dat bij ons nog steeds met draad en al vastgespijkerd in de gang aan de muur hangt, met het oude draaisysteem, en vraagt, wat is dat oma? Ik zeg, een telefoon. Oh, ja? En hoe werkt die dan? Doet die het nog? Jazeker, hij doet het nog, je kunt er nog steeds mee bellen, maar om verstaan te worden moet je wel heel hard schreeuwen!
 
Ondertussen hebben we natuurlijk al lang een aansluiting in de kamer met daarop aangesloten een basisstation, zoals dat heet, met een los toestel, die neem je mee door het hele huis en zelfs een eind de tuin in. Moet je die niet ergens laten liggen, want dan loop je je het apezuur te zoeken als je hem nodig hebt. Dat is dan tegenwoordig de “vaste telefoon”. En daarnaast heb je dan al weer jaren de mobiele telefoons. Allebei draadloos, en dat leidt soms ook tot contactloos. Kijk maar eens om je heen, overal zie je mensen, meest ook jonge mensen, tikketikketikke op hun mobiele apparaatje bezig. Ze kijken niet op of om, ze horen en zien je niet. Want met die mobiele telefoons kun je nog een heleboel meer dan iemand bellen of gebeld worden.
Wat je er allemaal mee kunt, ik weet het niet precies hoor, maar ik moet bekennen dat het soms wel handig is. Zit je op de wc zonder toiletpapier, ach, dan bel je toch even met de vraag, breng me even een rol toiletpapier …!